FAKE ART

Wpływ fotografii na sztukę nie może być rozpatrywany jako wpływ medium na kontekst sztuki, gdyż medium w swojej konstrukcji ziszcza pewne idee, zostaje stworzone w jakimś kształcie, który wcześniej już istniał jako byt potencjalny, jako potrzeba. Po odkryciu fotografii sztuka straciła związek z przedmiotu (artefaktu) z dziełem sztuki i sztuka oderwała się w kierunku zwielokrotnionego obrazu przedmiotu a następnie w stronę samej, czystej jego idei, co znalazło zwieńczenie w sztuce konceptualnej. Stopniowo rozmywał więc się związek dzieła sztuki z przedmiotem na co wpływ miało stworzenie możliwości powielania obrazów przedmiotu i zatarcie oryginalności obrazu, co do tej pory stanowi problem rynku sztuki. Obrazy przedstawiające to, co utarło się nazywać rzeczywistością, a co jest zamaskowaną formą ideologii stały się częścią propagandy i reklamy, gdyż bazowały na wierze w prawdę obrazu, czy prawdę sztuki, a sztuka znacznie silniej zaczynała poszukiwać nowych tematów, jakości i nowych obrazów w estetykach związanych z technologią. Technologia była więc od tego czasu częścią dzieła sztuki i doskonale opisywał jej związek z kreacją artystyczną termin ready made. Fotografia była specyficznym kontekstem ready made, gdyż nie wymagała już obecności realnego przedmiotu i pomagała w interpretowaniu go poprzez intencjonalność i kadrowanie, które narzucają poszukiwanie censu wewnątrz takiego obiektu. Była ready made w sensie utrwalania wizerunku gotowych przedmiotów, najczęściej stworzonych w innych celach i przez inne osoby, a jedynie w specyficznych przypadkach fotografii tworzące rodzaj autorskiej inscenizacji. Związek ready made i fotografii nie tylko polega na przesuwaniu przedmiotu (osoby, sytuacji) w obszar sztuk wizualnych, ale także korzysta z częściowo określonych zasad technologicznych współtworzących obraz i wpływających na jego estetykę w stopniu znacznie większym niż w tradycyjnych mediach. Fotografia znacznie silniej odciska swoje piętno niż rodzaj pędzla czy farby, gdyż stworzona jest w innym celu. Artyści jednak szybko oswoili tę materię nadając jej w znacznie większym stopniu cechy medium kreatywnego niż pierwotnie na to mógł wskazywać jej rozrywkowo-użytkowo-poznawczy charakter. Podobnie stało się z kinem, telewizją i sztuką digitalną, które stały się bardzo szybko narzędziami kreacji. Sztuka nowych technologii podzieliła się też na dwa główne rodzaje. Sztukę plastyczną, odległą od klasycznego rozumienia przedmiotu i dzieła sztuki gdyż poszukującą obrazów i ich znaczeń a nie przedmiotu, gdyż obraz wideo nie ma cech przedmiotu. Taka sztuka nie poszukuje idei i prawdy o przedmiocie dzieła sztuki, a w przypadku sztuki digitalnej wręcz symuluje ją przez co udając jej istnienie drwi z tych starych przyzwyczajeń. Sztuka taka głównie realizuje się dziś w obszarze wideo. Drugi rodzaj to sztuka postkonceptualna operująca w znacznie większym stopniu kontekstem społecznym niż jakimkolwiek, nawet wyimaginowanym przedmiotem, czy obrazem, operującą wydarzeniem interpretowanym za pomocą metodologii sztuki, wychodząca w przestrzeń sieci jako przestrzeń publiczną w której sztuka stapia się z życiem, lecz stanowi tam rodzaj wirusa. Wideo używane jest najczęściej jedynie w cenach dokumentacji, lub perswazji, jest instrumentem szerszego planu artystycznego i nie jest samoistnym przedmiotem sztuki.

Chciałbym omówić na wybranych przykładach te dwa główne nurty współczesnej sztuki mediów w kontekście idei FAKE ART.

Comments

comments

editor

Michał Brzeziński - transhumanistic, and biosemiotic artist working with fauna flora and micro world, searching for affective language and life origins in matter, using medical media as EEG, GSR, USG interested in transspecies affective communication and sexual interfaces. Combining software and video biology. Creator of Galeria NT (2010). His wide, theory based, artistic and curatorial activity had animated theoretical discourse touching experimental film and video art as independent a-historical and matter-oriented aesthetic area. Curator working with galleries such as the Museum of Art in Łódź, Center for Contemporary Art Łaźnia in Gdańsk.

You may also like...

%d bloggers like this: