ELEMENTAL – video screening

KRYZY$ Dominik Pabis – GraPokaz składa się z prac wideo snujących refleksje na temat granic świętości i powszechności, profanacji sztuki, religii, miłości, poprzez sprowadzenie do ogólnie rozpoznawalnych, fizycznych bytów, a jednocześnie poprzez sam fakt pojawienia się konkretnego obrazu wideo prowadzą do poszukiwania w wewnętrznej strukturze prac sakralnej istoty, jako kolejnego wymiaru, którego nie odzwierciedla ani ekran, ani czas, a który jest sekretną esencją sztuki. Jest to próba przekroczenia tego co znane, w kierunku tajemnicy.

Życie jest ekranem i leży otoczone z czterech stron jak Eden ? żywiołami fundamentalnych idei. Pomiędzy krawędzią lewą, prawą, górą i dołem. Raj także jest ekranem a przed nami i za nami rozpościera się linia czasu, który przecież jest przestrzenią, nie linią! Żywioły świata, jak się zwykło przyjmować, dają się sprowadzić do opozycji binarnych, a więc wszyscy żyjemy między totalnym “+” , a śmiertelnym “-“. To, co widzialne w wideo staje się metaforą wszystkiego, co niewidzialne. Pętla jest nieskończonością. Każdy świat jest otoczony ideami, które wyznaczają jego nieskończone granice. W tych granicach przelewa się alchemiczna istota, jak czas dzielony na sekundy uśmiercającymi go mechanizmami zegara, lub obraz, czy dźwięk wyznaczany przez Hertze. Granice wyłaniają czas, kolor i dźwięk z niebytu, profanują i sprawiają, że to, co nieuchwytne staje się pospolite. Wyseparowana próbka staje się hologramem, kosmosu, choć statystyki przecież nie mówią nam niczego o świecie tak, jak nie oddaje istoty tortu skład ilościowy substancji. Święte są więc cyfry, czy to co między nimi? Czy oddzielenie świętości od profanacji jest możliwe jeśli dziś przyjmujemy, że wszystko jest święte i tylko człowiek nie jest w stanie dostrzec tej ukrytej cechy otaczającego go świata? Może świętość zaprzeczyła sobie w idei powszechności zbawienia prowadząc wprost do socjalizmu.Czy tylko Rzeczpospolita jest tym świętsza im bardziej pospolita?

<

p> Michał Brzeziński

  • Dominik Pabis – Gra

Film zwraca uwagę na ciało które w przypadku gier video samo staje się ekranem emocji, które nie jest już niewolone, ale zyskuje rangę władcy panującego nad fikcyjną przestrzenią gry, wnikającego w swój awatar stwórcy, który zamierza wykonać jakąś magiczną czynność uśmiercenia wroga. Ta rytualna i uczestnicząca rola ciała jest zaprzeczeniem idei kina opisanej przez Deluze, który opierał zniewolenie umysłu przez kino na wyłączeniu ciała i poddaniu go ciągowi obrazów zastępujących świat realny. ciało zostaje tu wprzęgnięte w jeden organizm z medium i siecią, staje się jedynie częścią systemu informatycznego, impulsów na wejściu i wyjściu.

  • Bergamot – Życie organiczne

Rejestracja akcji performance obnaża granice naruszenia nietykalności ciała do których posunąć musi się artysta aby wyzwolić w uczestnikach obserwowanego zajścia chęć interwencji, a jednocześnie poprzez zamknięcie działania w mikrokosmosie ustanawia nas wszystkich w roli jednostek pozbawionych woli i wpływu na wolność zachowań innych. jest przykładem typowego dla kina kompleksu kastracji pojawiającego się bez pośrednictwa ramy medium i wyzwalającego interewncje, lub za pośrednictwem medium i wyzwalającego refleksję, a więc kluczową formę aktywności dla odbioru sztuki i konstruowania narracji. w tym przypadku artyści dekonstruują podstawową ideę liberalnej wolności jednostki w społeczeństwie.

  • Józef Robakowski ? Idę

“Idę” Józefa Robakowskiego jest filmem z 1973 roku świadomie stawiającym jako temat relację ciała i medium na poziomie samej struktury filmu, jego materialnej i fizycznej właściwości a jednocześnie ukazującym wysiłek ciała jako element estetyczny, więc w pewnym sensie sytuuje się między kinem strukturalnym, a sztuką ciała. Prosta rejestracja zapowiada estetyczną rewolucję która pojawiła się wraz z upowszechnieniem się małych kamer wideo, mimo, że powstal na ciezkiej kamerze 35 mm, a dzwiek zapisany byl na przenosnym magnetofonie. Podobnie jak filmy Jonasa Mekasa ujawnia podmiot rejestrujący, jednak za pomocą dźwięku “z setki” nie usiłuje budować abstrakcji obrazowej i ewokować narracji, czy uczestnictwa w rytualnym podglądaniu, a koncentruje się na transcendentalnym wymiarze wysiłku cyborgicznej hybrydy sztucznej pamięci i ciała ludzkiego – schody prowadzą w wiadomym kierunku, nie dopuszczają dystynktywnej dla transgresji wolności. Film jest rytualnym wzniesieniem łączącym kamerę i ciało w nową całość – konstatacją ewolucji mecha-organicznej.

  • Kamil Smuga – Azyl

Film Azyl to próba rejestracji relacji między człowiekiem a jego światem wewnętrznym. Jest swoistą grą optyki, ekranu i mandali. Odwzorowanie ciała człowieka na ekranie zmienia jego postać, tworząc z niego struktury, abstrakcyjne obrazy, mechaniczne mandale. Generowany obraz tworzy niezrywalną więź z postacią nawiązującą kontakt z obiektem jakim jest obraz wyświetlany na ekranie. Powstaje nienaruszalny kontakt, intymna relacja gdzie jedno nie może istnieć bez drugiego. Przestrzeń jaka powstaje między obiektem a postacią jest czymś nie określonym. Jest poszukiwaniem… tekst: Kamil Smuga.

  • Rogulus – Obszar śnienia

Obraz video odkrywa swe znaczenia wraz z upływem minut i sekund jakie upływają od początku projekcji aż do jej końca. Początek i koniec mogą być wyraźnie określone przez autora video bądź też być wyznaczone przez widza jego pojawieniem się i odejściem sprzed obrazu. W każdym przypadku mamy do czynienia z sekwencją kadrów ? zapisem inscenizacji, sytuacji lub zdarzenia jakie rozegrało się przed okiem kamery albo które zostało wygenerowane w komputerze. Projektowana taśma video lub zapis cyfrowy wprowadzają widza w specyficzny ?obszar śnienia” ? w którym poddaje się on rzece obrazów i dźwięku. Zarówno jako widza jak i autora obrazów wideo fascynuje mnie ta siła oddziaływania ? wciągania w projektowany strumień fotonów i pikseli; możliwość ‘nadawania’ w stronę Odbiorcy – tak specyficzna dla tego medium. Wprowadzenie odbiorcy w ‘obszar śnienia’ stwarza niezwykłą możliwość poprowadzenia go ku różnym stanom świadomości ? przykucia jego uwagi, ‘zawieszenia’ rutynowych procesów myślowych i otwarcia się na świat przeczuć i uniesień równie nieuchwytnych jak niosący informację o tym świecie – strumień fotonów. Zakodowanych na taśmie wideo lub na nośniku cyfrowych danych. tekst: Rogulus

  • Andrzej Dudek – Dürer – CONSTANTLY CHANGING

To rodzaj rozważania filozoficznego, refleksji nad ciągłym procesem transformacji zachodzącym w wielu wymiarach egzystencji; badanie relacji Profanum- Sacrum; od jednostki, wobec Natury, poprzez związki z natura,przez zmiany otoczenia; ciągłego procesu Przekształcania – NIE MA SYTACJI STATYCZNEJ – WSZYSTKO POSIADA swoja DYNAMIKĘ, ZMIENNOŚĆ, SUBIEKTYWNOŚĆ. Procesy następujące po sobie, czasami – bardzo powoli, sprawiają wrażenie sytuacji statycznej. Jednak przy dłuższym badaniu, analizie okazuje się, ze są również przekształceniem. Prezentacja ukazuje związki z pięcioma elementami: DRZEWO, OGIEŃ, METAL, WODA, ZIEMIA, ma również odniesienie do tradycji MANADALI. Istotnym aspektem tej realizacji jest muzyka, autorstwa również A. Dudka- Dürera. Potęguje ona odbiór tej realizacji. Uczestniczymy w trwałym procesie transformacji. Wszystko jest w ciągłym Ruchu. tekst: Andrzej Dudek – Dürer

  • Józef Piwkowski – Deja vu

Film dotyka problemu przestrzeni sztuki jako przestrzeni sacrum, bez sacrum, muzeum, jako miejsca nacechowanego obecnością, bez obecności. Film porusza się w sferze artefaktów i śladów twórczości poszukując jej istoty, oraz próbuje uchwycić ulotną naturę artyzmu. zanegowanie jej prowadzi jednak twórcę do rozgrywania własnych sytuacji formalnych, jakby ponad cmentarzyskiem idei.

  • Yannick dangin leconte – In broken english

Cmentarz dla żywych jest swoistym medium przeszłości i pamięci. Ekranem który filtruje i ukazuje za pomocą symboli. w humorystyczny sposób przestrzeń wideo stała się w tej pracy plazmą tańczących kształtów krzyży i barwnych szumów między którymi balansuje odziana w koszulę w stylu bahama postać artysty surfera z butelką wina.

  • Michał Brzezinski – ?

Film jest refleksją na temat przemian kultury europejskiej, konfrontuje literaturę z językiem obrazu na kanwie zestawienia wiersza Krzysztofa Kamila Baczyńskiego z obrazami rdzennymi dla kultury europejskiej. w warstwie obrazowej zostały zestawione portrety mieszkańców antycznego i turystów współczesnego Rzymu. Poprzez relację polskiej poezji i antyku dokonuje się analiza relacji tradycji antycznej z wyobraźnią średniowieczną dominującą język poetycki Baczyńskiego. tematyka wiersza prowadzi do rdzennego doświadczenia śmierci, jako ostatecznego przekroczenia barier wyobraźni.

  • Alicja Żebrowska – Regresja

W tym 15 minutowym filmie Żebrowska proponuje sen o rzeczywistości jako nową (pojęciową) podwalinę pod ustanowiony porządek tego, co jest przedstawiane i rozumiane jako kobieca podmiotowość. Chce mówić o wyobraźni jako o formie doświadczenia, o wyobraźni postrzeganej jako zdolność do tworzenia obrazów nieobecnych lub nieistniejących przestrzeni, poprzez fantazję, i w rzeczy samej, proces artystyczny. Żebrowska przyjmuje tutaj postawę pokazywania siebie, wychodzenia poza siebie w celu zobaczenia czy coś może się tam kryć, coś, co mogłoby być zobaczone, ale nie istnieje. Jak to osiąga? Poprzez regresję do stanu pierwotnego Ja. tekst: Katarzyna Kosmala

  • Wspólnota leeżeć – Młode słońce w łonie
Filmy wspólnoty leeżeć często przechodzą w parareligijne rozważaniaform, jako nośnika energii psychicznej, w których pojawiają się takie wątki jak ofiara, centrum i mechanizm mistycznego, lub może okultystycznego, serca świata. prace te pozostają jednak na płaszczyźnie form i tworzyw charakterystycznych dla sztuki. pojawiające się w tym filmie ciała ludzkie mieszają się z tak stworzoną sztuczną przestrzenią jaźni nasyconą symbolicznymi, magicznymi przedmiotami, psychodelicznymi barwami, a na ekranie stają się wielopłaszczyznową mistyfikacją obecności sacrum – symbolami.

Comments

comments

editor

Michał Brzeziński – transhumanistic, and biosemiotic artist working with fauna flora and micro world, searching for affective language and life origins in matter, using medical media as EEG, GSR, USG interested in transspecies affective communication and sexual interfaces. Combining software and video biology. Creator of Galeria NT (2010). His wide, theory based, artistic and curatorial activity had animated theoretical discourse touching experimental film and video art as independent a-historical and matter-oriented aesthetic area. Curator working with galleries such as the Museum of Art in Łódź, Center for Contemporary Art Łaźnia in Gdańsk.

You may also like...

%d bloggers like this: